december-januari we passen wat af.

Dit bericht is een vervolg bericht van:
http://skirt-a-month.blogspot.nl/2015/02/november-te-ambitieus-projectje-voor.html
En deel twee van het creëren van mijn versie van "Baby got Bustle back"

Na een heleboel geknip en geplak met papier was ik heel blij toen ik aan het stofknippen was toegekomen. Uiteraard had ik ook alle tekens overgenomen en mijn coupnaden ingetekend. Het patroon uit het boek werkte met twee grote coupnaden voor en twee achter. Dit laatste leek mij logisch omdat ik na twee kindjes een redelijk buikje had ontwikkeld. Aangezien ik nog borstvoeding gaf mocht ik niet lijnen en sporten is ook nooit mijn favoriete hobby geweest (ik naai liever). Dus er moest wel iets van model in dat platte 2D stuk stof komen om die omvang erin te krijgen. Dus so far so good. Maar ik was wel van mening dat het veel stof was voor een rok. Was ik nu echt ZO dik geworden??

Gelukkig hanteert het boek een aparte manier van afpassen. Dit had ik al een paar keer eerder gelezen als ik het boek opensloeg. Ze gebruiken namelijk in plaats van gewone spelden veiligheidsspelden. Hiermee spelden ze de rok in elkaar zodat je hem makkelijk aan en uit kunt trekken zonder jezelf ermee te prikken. Dit leek mij ideaal immers nu kon ik er ook makkelijk mee de trap op en af lopen, in gaan zitten enz. om te kijken of de maat goed was en het model naar mijn zin. En dit alles zonder onderweg spelden te verliezen of in een speldenkussen te gaan zitten. Enige tijd geleden had ik dus toen ik bij de Hema wat met korting ging bestellen ook maar meteen een doosje veiligheidsspelden toegevoegd. Dus heb ik mijn doosje gepakt en er een zooi met veiligheidsspelden in gejast om zo mijn rok te kunnen passen. En als ik zeg een zooi dan bedoel ik ook een zooi. Het waren immers 2 zijnaden, 1 achternaad en 4 coupenaden die gespeld moesten worden.

Het geheel begint al echt op een rok te lijken. Zoals het boek voorstelde heb ik vervolgens de rok aangepast. Dit deed ik binnenstebuiten zodat de spelden aan de buitenkant zaten. Dit zodat je eventuele correcties snel kunt maken. En hoewel het langzamer speld omdat je iedere speld die je erin doet ook dicht moet duwen en ze soms wat bot zijn past het wel lekker. Ook de te maken correcties gaan langzamer immers eerst moet de speld open en dan er uit en in en weer gesloten worden. Ook kwam ik erachter dat je niet makkelijk meer met één hand je stof kunt vasthouden en dan met de andere hand het speldje even kunt corrigeren. Je hebt namelijk toch vaak twee handen nodig om ze open en dicht te krijgen. Maar eerlijk gezegd denk ik dat dit ook deels ervaring is en een kwestie van de botte veiligheidsspelden eruit elimineren.

Over de pasvorm van de rok was ik wat minder te spreken. Hoewel de coupnaden hun werk lijken te doen is de rok gewoon simpelweg te groot. Het lijkt wel een vuilniszak die om me heen hangt. Een erg lange vuilniszak dan ook nog.

Aangezien ik nog niet handig genoeg was heb ik manlief maar aangekeken of hij een nieuwe rij spelden erin wou doen om het vuilniszakmodel minder vuilniszak te maken. De foto hierboven was van na zijn poging. Helaas werd ik hier nog steeds niet heel vrolijk van. Manlief kan er ook niet heel veel aan doen maar links en rechts waren niet echt symetrisch meer te noemen. Uiteindelijk heb ik de rok maar aan de zijlijn gelegd want de drukte van de kerst kwam eraan en begin januari moest ik ook nog twee tentamens pogen met succes af te ronden.

Het maandelijkse naaidagje met vriendinnen bood de uitgelezen kans om de rok weer bovenwater te halen en nieuw leven in te blazen. Dat was nou echt wat ik nodig had drie meiden met oog voor detail die mij goed konden afpassen. Hierbij werd de ouderwetse speldendoos weer opgepakt want die veiligheidsspelden waren toch maar een raar iets om af te spelden.

Inmiddels had ik er ook al heel veel nachtjes over geslapen en was ik in mijn hoofd al een stuk wijzer geworden. Wijze (nachtelijke) lessen:

• Doordat ik een buikje had ontwikkeld was mijn taille en heupmeting niet echt een handig uitgangspunt voor de gehele rok. Ik ben er immers niet langer op geworden. En omdat ik uit veiligheidsoverwegingen de size 10 welke overeenkwam met de grootste van de twee maten (heup of taille) had genomen in plaats van de size 8 die het zou moeten zijn op basis van de andere van de twee maten. Nu was de totale rok te groot geworden.
• Hoewel ik in  mijn hoofd had zitten dat we hier te maken hadden met een kokerrok dus een taps toelopende rok van boven EN van onderen. Hanteert het boek een Pencil skirt  vrij vertaald een rechte rok. Deze loopt alleen van boven taps toe door de coupnaden.

Nadat ik was ingespeld heb ik over mijn spelden heen de nieuwe te naaien lijn getekend en daaraan vast een nieuwe 1 cm naad. Het meerdere van de stof heb ik afgeknipt. Vervolgens de voorkant verticaal dubbel gevouwen en hier en daar licht bijgeschaafd om hem symmetrisch te krijgen. Ook de twee achterpanden heb ik opnieuw op elkaar gelegd om deze symmetrisch te maken. Vervolgens de nieuwe stofdelen op mijn voeringstof gelegd en ook deze op maat gemaakt: Zoals je op de foto kunt zien is er flink wat van het oude patroon weggeknipt:

Nu ik zekerder van mijn zaak werd heb ik het boek weer ter hand genomen en kwam ik erachter dat ik bij het bovenstaande afpassen een paar stappen had overgeslagen. Aangezien ik ook de manier van afpassen van het boek wou beoordelen ben ik vanaf hier het boek verder gaan volgen.

In het boek worden de bovenkanten van de rok delen "gezekerd" zodat de ronde naden die je geknipt hebt niet uitgerekt worden en je stof niet uit model raakt bij het afpassen. Hierbij moest je met een rechte steek +/- 0,5 mm van de bovenkant de rok doorstikken. Hierbij begin je bij de zijkant tot de helft. Hierbij hecht je zowel het begin als het einde af. Vervolgens naai van de andere zijkant naar hetzelfde midden waarbij je wederom het begin en het einde afhecht. Waarom je twee keer de helft van de totale te naaien naad moest naaien begreep ik niet goed maar ik heb het boek maar gevolgd. Ook de twee achterpanden moest je doorstikken met een rechte steek 0,5 mm van de bovenkant. Hierbij begon je wederom aan de zijkant en hechte je de draad aan en naaide je door tot het einde waarbij je afhecht. Vervolgens moest je de middenachternaad afzigzaggen bij het achterpand. Zo gezegd zo gedaan. Ik merkte nu alleen wel hoe dun mijn voering stof is. Dat afhechten op een enkele laag stof vond mijn machine niet echt leuk. Deze had hierbij de neiging om de stof in te slikken.

Aangezien ik de rok redelijk op maat wou hebben besloot ik de volgende keer dat ik de rok ging afpassen ook de voering mee te passen. Dit kon in mijn ogen namelijk nog wel een halve cm schelen. En die halve cm kan net zijn dat de rok te strak zit om echt lekker te zitten. Dit wou wel zeggen dat ik alle stappen dubbel moest doen. Met name het zekeren van de stof was dubbel op. Het afzigzaggen van de voering zou uiteindelijk toch nodig zijn geweest.

Vervolgens naaien ze in het boek al de middenachter naad inclusief de blinde rits. Dit zodat je het afpassen uitsluitend met de zijnaden en de coupnaden doet. Om de rits in te zetten moest ik volgens het boek drie streepjes zetten met krijt op de rits. De afstanden werden gegeven door het boek maar hadden achteraf naar mijn mening niet niet zo specifiek benoemd te worden. Ze hadden ook kunnen volstaan met 1,5 cm 1/3 en 2/3 van de rits.

Vervolgens leg je de rits op één kant en teken je de markeringen over. Dit zou dan als lijdraad moeten dienen bij het vast stikken van de rits. Op zich vond ik dit niet echt van toepassing omdat je de rist naar mijn mening toch eerst vast speld en als hij in deze fase ene paar mm zakt of hoger komt je dit uiteindelijk makkelijk kunt corrigeren bij het afwerken van de bovenkant.

Als je de rits aan één helft hebt vastgenaaid rits je hem dicht. Je legt dan je tweede helft stof recht tegen je éérste helft zodat de bovenkanten gelijk zijn. Dan neem je de markeringen over op de tweede helft van het achterpand. Als je dan de rits vastspeld zodat de markeringen van de rits in lijn liggen met de overgenomen markeringen zit je rits op de juiste hoogte. En inderdaad dit vond ik dan weer wel een handige truck van het boek.

Nadat de rits erin zit kun je de rest van de achternaad dicht naaien, waardoor je nu nog maar twee helften hebt van je rok: een voorpand en een achterpand. De naad heb ik open gestreken en geperst. Ook mijn ingezette rits heb ik geperst zodat deze (nagenoeg) blind ingezet is.

Bij de voering heb ik de twee helften van het achterpand ook aan elkaar gestikt. Uiteraard niet tot aan boven want anders kom ik er nooit meer in. Vervolgens heb ik de naad verder open gestreken.

Aangezien bij de eerste afpas de coupnaden in orde leken en ik het afpassen zo secuur mogelijk wou uitvoeren heb ik vervolgens de coupnaden er ook al in gestikt. Het boek doet dit echter niet. Deze past af met gespelde coupnaden.

Vier coupnaden verder kon ik mijn zijnaden weer dichtspelden met de veiligheidsspelden. En kon ik kijken wat het eindresultaat volgens het boek moest zijn. Wat eigenlijk meteen opviel was dat naast dat de rok nog steeds redelijk ruim was dat de coupnaden heel hoekig waren. Hierdoor kreeg ik lelijke plooien in de rok bij de uiteinden van de coupnaden. Dit is vooral aan de voorkant goed te zien.

Coupnaden zijn nooit echt mijn specialiteit geweest maar ik wist wel dat dit niet het model was wat ik in mijn rok wou hebben. Maar welke kant moest ik de coupnaden dan op corrigeren? Opzij, langer, korter, minder diep. Ik had geen idee. Aangezien ik inmiddels het vertrouwen in het basispatroon van het boek kwijt was heb ik nogmaals mijn maat genomen. Maar mijn maat was toch echt niet veranderd over die paar maanden tijd. De conclusie was toch echt dat het basispatroon niet echt mijn ding was. 

Dus heb ik mijn oude vertrouwde patroontekenboek er maar bij gepakt:

Met mijn meetlintje en hulp van mijn man nog wat extra maten genomen en ben ik begonnen met een nieuw patroon te tekenen..Ik ben uitgegaan van het basispatroon rechte rok zoals in dit boek wordt vermeld en vervolgens heb ik de zoom met 4 cm versmald. Het boek gaat uit van 2 cm versmalling voor een kokerrok maar ik kan niet rekenen. In plaats van de 2 cm door 4 te delen immers voor en achter hebben beide 2 zijkanten. Had ik op mijn beide patronen 1 cm links en 1 cm rechts verminderd In totaal dus 4 cm.

Het nieuwe patroon heeft in totaal zes coupnaden in plaats van de vier die het rokkenboek hanteert. Twee aan de voorkant en vier aan de achterkant waarvan twee grote en twee kleinere. Om te zorgen dat de coupnaden voldoende ruimte hadden heb ik de reductie in de zijnaad iets kleiner gemaakt om zo wel voldoende omtrek te houden.

Nadat ik mijn patroon had uitgeknipt heb ik mijn eerder gestikte coupnaden in de originele stof en voeringstof los getornd. Ik vond dat ik mijn rits er netjes genoeg in had genaaid dus die heb ik laten zitten. Vervolgens heb ik mijn nieuwe patroondelen op de stof gelegd om mijn nieuwe patroon over te kunnen nemen. Zoals je kunt zien vliegen er nog wat cm stof links en rechts vanaf.

Omdat ik niet heel zeker was dat mijn nieuw getekende patroon zou passen heb ik het teveel aan stof nog niet afgeknipt. Er ging nu immers wel heel veel cm van het allereerste patroon af. Omdat ik de vorige keer niet tevreden was met mijn coupnaden en ik hier pas achterkwam nadat ik ze genaaid had heb ik deze keer om te passen de nieuwe coupnaden erin gestikt. Om naai en eventueel tornwerk te besparen laat ik de voeringstof nog even met rust.

Na wederom de zijnaden gespeld te hebben kunnen we  opnieuw passen. Driemaal is scheepsrecht lijkt wel want hij zit werkelijk als gegoten.

 

Na het nemen van de foto's heb ik hem nog binnenstebuiten aangetrokken. Omdat ik de rok had gespeld met veiligheidsspelden kon dit makkelijk. Ik heb ermee gezeten en trap gelopen. Ondanks dat de zoom vier centimeter is ingenomen kon ik me er goed in bewegen. Wel dien ik op te merken dat de stof enigszins rekt terwijl mijn katoenen voering dat niet heeft. De volgende stap is dan ook dat ik de nieuwe coupnaden in de voering stik om die mee te passen maar aan alles lijkt het erop dat ik eindelijk de juiste pasvorm heb gevonden.

Nu maar eens kijken of ik de rok in februari verder kan afnaaien.

november -??? Te ambitieus projectje voor één maand

Zo goed begonnen en toen viel het weer stil. Niet dat ik heb stil gezeten maar de berichten vielen stil. Maar niet getreurd het is eigenlijk een stilte voor de storm. Want ik heb mezelf weer wat op de hals gehaald. In plaats van nog een rok remake dacht ik ik begin vanaf scrap en naai eens een rok helemaal zelf. Ik heb nu al een tijdje onderstaand boek liggen:

Dit boek gaat uit van 3 basis modellen waar ze dan verschillende variaties op maken. In het boek zijn twee patronen voor de standaardmodellen op schaal als bijlage opgenomen. Het betreft hierbij het A-line model en the Pencil skirt.

Het patroon voor de Flare kun je zelf tekenen met de instructies zoals ze in het boek worden gegeven. Het boek is geschreven door twee vrouwen die in het verleden winkels hadden waarin ze oa rokken op maat maakten. Op basis van hun ervaringen in deze winkels hebben ze de basismodellen ontwikkeld en een bepaalde manier van werken voor het maat nemen enz.

Dus het werd eens tijd om naast alleen maar verlekkerd in het boek te bladeren nu ook daadwerkelijk een rok eruit te gaan maken. Nu ben ik al een tijdje opzoek naar een goede kokerrok die ik ook naar kantoor aankan. Niet dat ik tot nu toe veel kokerrokken in mijn collectie heb zitten. Het probleem is dat de rokken uit de winkel doorgaans nooit passen. En heel toevallig staat er een leuke versie in het boek. Een simpele rok van de voorkant maar met een knipoog aan de achterkant door de toevoeging van wat ruffels. De rok is in het boek "Baby got Bustle back" genoemd. Deze moet het gaan worden. De basis stof heb ik al een tijdje in huis. Donkergrijs en ook de voeringstof is op de laatste Goudse stoffenbeurs aangeschaft. Een dunne zwarte katoenen voering. Ja dat is uitdaging twee van dit project. Een heuse voering in mijn rok.

Om de pencil skirt te kunnen naaien heb ik eerst een patroon nodig. Hiervoor heb ik het patroon uit het boek 400% vergroot. Helaas kon het kopieerapparaat op kantoor maar tot 200% vergroten dus was ik genoodzaakt om het vergroten in twee stappen te doen. Dit leverde me verschillende A3 kopieën op die ik nog aan elkaar moest fabriceren tot één patroon:

Uiteraard werkte de kopieermachine niet mee met als gevolg dat ik mijn kopieën niet één op één kon aansluiten. Ik moest hier en daar nog een ander stuk papier ertussen plakken. gelukkig werkte het raster heel goed. Hierdoor kon ik in het boek tellen wat de totale afstand was en zo ook de afstand tussen twee kopieën bepalen.

Nadat ik het basispatroon op ware grote had kon ik beginnen met de juiste maat over te nemen op patroon papier. Om de juiste maat te vinden moest ik volgens het boek mijn middel en mijn heupen meten. En uiteraard was ik volgens mijn heupen een maat 8 en volgens mijn middel een maat 10. Tja 2 kindjes en niet van sport houden is niet echt de perfecte combinatie. Dus veiligheidshalve ben ik voor het overnemen uit gegaan van maat 10 immers stof kun je er niet bijknippen en wel af.

Na het patroon overgenomen te hebben kon ik beginnen met de stoflegging. Het patroon heeft twee delen. een voorkant welke je tegen de stofvouw moet aanleggen en een achterkant die je dubbel moet knippen. Aangezien ik een voering in mijn rok wil zal ik dezelfde patroondelen ook overnemen op mijn voeringstof.

Nadat alle maten zijn overgenomen en ik met het meetlint overal 1 cm naad aan had getekend (het boek gaat uit van 1 inch aan naad, echter omdat ik gewend ben om met 1cm te werken ben ik hiervan afgeweken) kon ik de patroondelen uitknippen:

Wat tevens mijn bericht beëindigt van november. In december ben ik begonnen met het passen van de patroon delen. Hier gebruikt het boek een aparte manier voor waardoor dit wel een nieuw bericht waard is.

Oktober met een kantje en een bandje

Aangezien dit de laatste maand was van mijn zwangerschapsverlof zou je vermoeden dat ik ruim voldoende de tijd heb om een rok te naaien. Maar omdat we in de zomer niet op vakantie konden (iets met een uitgerekende datum) gingen we deze maand twee keer. Ook viel de laatste week van de maand weg omdat ik dan al weer aan het werk was. Ik wou niet het risico lopen dat ik in de eerste maand meteen al een te ambitieuze rok zou gaan maken en hem daardoor dan niet af zou hebben. Dus besloot ik een aanpassing van een al bestaande rok op te pakken. Dat moest mijn inziens wel lukken in de anderhalve week die er nog overbleef tussen de vakanties door en met twee kinderen om me afteleiden.

 

De keuze uit de berg met aan te passen rokken was snel gemaakt. Deze rok had ik immers al meer dan een jaar geleden (ik was pas bevallen van mijn eerste dochter) 2e hands gekocht. Niet dat ik de illussie had dat ik ooit in deze maat 36 ging passen. Nee, hij had een erg mooie print ingeweven in de stof met de juiste kleuren en van die leuke kantjes en bandjes aan de onderkant dat ik hem wel moest hebben. Aangezien de rok vol zat met plooien aan de tailleband kon ik hem dacht ik toen der tijd makkelijk ruimer maken voor mijn maatje 38/40. Wel gedacht maar niet gedaan was deze rok op de stapel aanbeland. De hoogste tijd dus om deze rok eindelijk eens draagbaar te gaan maken.

 

Ik ben begonnen met de tailleband los te tornen van de bovenkant van de rok. Ik hield hierdoor de geplooide rok, een tailleband en een voering over. De tailleband zou ik moeten verlengen om erin te kunnen passen. Echter een nieuwe stof vinden om een "matching" tailleband van te maken was zeer moeilijk. Dit was voornamelijk de reden dat deze rok op de stapel was beland. Gewoon effen zwart vond ik zonde van de rok. En effen groen of blauw te opvallend, het is immers een hele elegante rok van oorsprong. Uiteindelijk heb ik dus toch besloten de bestaande tailleband als uitgangspunt te gebruiken. Ik heb de band horizontaal gehalveerd om zo de achterkant te kunnen gebruiken voor het te verlengen stuk. Hierbij stuite ik echter op het volgende:

 

De band had twee verschillende motieven doordat dezelfde stof als van de rok is gebruikt. Omdat ik de "mooie" bloemetjes kant optimaal wou benutten heb ik de achterzijde nogmaals verticaal gehalveerd en een deel links en een deel rechts aan de bloemetjeskant vast gestikt.

 

Vervolgens ben ik op zoek gegaan naar een nieuw stuk stof om als achterkant van mijn tailleband te kunnen fungeren. Immers als ik de huidige band weer moet dubbel slaan blijft er niks meer van over om hem op de rok te kunnen naaien. De rok is van 100% kantoen dus ik wou hier een natuurlijke stof bij gebruiken als achterkant. Ik ben uiteraard eerst mijn stofstash gaan raadplegen. Hier kwam ik geen geschikte stof tegen die aan al mijn vereiste voldeed. Ik had uitsluitend zwarte syntetische stoffen of stoffen met rek erin in mijn voorraad liggen. Omdat ik geen zin had om voor zo'n klein stukje stof naar de winkel te gaan heb ik verder gezocht in de kast. Hier kwam ik een linnen zwarte blouse tegen die ik al jaren niet had gedragen. Toen ik hem wel droeg was het nooit een van mijn favorieten kledingstukken dus de stof was nog amper versleten. Het werd dus nog wat tornen om tot een werkbaar lapje te komen. Uiteindelijk heb ik de twee mouwen van de blouse gehaald om te gaan gebruiken.

 

 

 Na de mouw te hebben gestreken heb ik mijn krijtstift en meetlat erbij gepakt. Ik heb de hoogte van de huidige (gehalveerde) tailleband opgemeten en deze uitgezet op mijn nieuw stuk stof. Aangezien dit deel aan de achterkant komt en daardoor niet zichtbaar is als ik de rok draag, maakte het mij niet uit dat hier veel verticale naden in komen. Hierdoor heb ik één mouw kunnen gebruiken door ook de kortere stroken er gewoon aan te naaien.

 

 

Nadat ik alle stroken aan elkaar had genaaid zodat ik één lange strook had heb ik deze aan de "origenele" tailleband gespeld en zo krap mogelijk op de kant doorgestikt. Dit om te voorkomen dat er teveel van de band verloren gaat in de extra naad. Overigens had de oorspronkelijke tailleband nog een versteviging ertegenaazitten welke nog redelijk stijf was. Aangezien mijn versteviging op was heb ik de linnenstof niet meer verstevigd. 

 

 

Nu ik een ruime nieuwe tailleband had ben ik verder gegaan met de rok welke nog geplooid was. Ik ben eerst de oude plooien gaan opmeten om te bepalen waar ik de plooien wou aanpassen. Ik kwam erachter dat er geen simpele regelmaat in zat. Het was niet eenvoudig om de 2 cm een plooi. Echter omdat ik de rok wel mooi vond vallen wou ik het originele plooipatroon zoveel mogelijk behouden. Door de intervallen te verkleinen wil ik extra centimeters te winnen. De oranje cijfers geven weer wat de afstanden waren na de aanpassingen.

 

Na het planmatig een beetje te hebben uitgewerkt werd het tijd om de rok daadwerkelijk opnieuw te plooien. Hiervoor heb ik eerst de originele naad die de plooien vasthield los getorned. Vervolgens heb ik al de plooien er opnieuw in gelegd. Deze heb ik wederom met een enkele naad vast gestikt, dit zodat ik de rok kon passen voordat ik de nieuwe tailleband erop ging zetten. Bij het passen kwam ik erachter dat ik toch teveel had "uitgelegd". Daarom heb ik links en rechts nog een extra plooi toegevoegd om de rok passend te maken. Deze plooi heb ik nadat hij was vastgespeld wederom vast gestikt.

 

 

Vervolgens was de vraag wat ik met de voering ging doen. Ik zag voor mezelf drie mogelijkheden:

1. De oude voering opnieuw erin stikken. Hij was een klein beetje rekbaar en door de vier plooien die er oorspronkelijk inzaten open te leggen paste ik er wel enigzins in;
2. Een nieuwe voering stikken van andere stof;
3. Een combinatie van oud en nieuw. De oude voering ruimer maken door er een stuk tussen te zetten van nieuwe stof.

Aangezien ik een beetje lui ben aangelegd en de hoop heb dat ik in de toekomst afval ipv aankom ben ik voor de eerste optie gegaan en heb ik de huidige oude voering gebruikt.

 

 

Nu ik de drie onderdelen van de rok klaar had kon ik de rok weer opnieuw in elkaar gaan zetten. Ik heb de voering en de buitenrok met de tailleband tegenelkaar aangelegd om deze te spelden en vervolgens te naaien. Hierbij ben ik begonnen met de tailleband aan de verkeerde kant vast te naaien. Daarna de tailleband omvouwen om vervolgens aan de nette kant door te stikken waardoor alle stofranden meteen netjes zijn afgewerkt in de band en niet meer kunnen gaan ravelen. 

 

 

Zie hier het resultaat nadat de tailleband er opnieuw is aangezet met links en rechts van de rits een stukje extra stof. Niet helemaal symetrisch maar ach zo'n pietje precies ben ik nu ook weer niet.

Tot slot nog het volgende. Na de eerste keer dragen kwam ik erachter dat ik toch te positief ingesteld was geweest en scheurde de naad van mijn voering. Inderdaad ik was nog niet verder afgevallen. Dit heeft mij doen besluiten om de voering eruit te knippen. Dit vind ik op dit moment de meest praktische oplossing omdat ik echt te lui ben om de tailleband er weer af te halen en een nieuwe voering te stikken. Daarbij vond ik de syntetische voering die er oorspronkelijk inzat te glad en statisch. Daarom heb ik niet besloten de naad opnieuw te repareren en te verstevigen of er een stuk stof tussen te zetten. In de winter draag ik toch altijd onderrokken voor de warmte en door de voering te verwijderen is de rok ook beter te dragen op een warmere dag.

 

Ik zal binnenkort een foto posten van het eindresultaat. op dit moment is het te donker om een mooie foto te maken.

 

Hebben jullie ervaring hoe je makkelijk een rok kunt plooien tot de gewenste omvang? Met name bij een niet reglmatig plooienpatroon? 





 

Stof Stash

Één rok per maand maken dat vraagt om een flinke hoeveelheid stof!

Nu heb ik zoals zoveel naaisters een heuse Fabric Stash. Je kent het wel je gaat naar een stoffenmarkt en je koopt voor een habbekrats een paar meter stof met het doel een leuk jurkje/rokje/blousje of iets anders te maken. Uiteindelijk stapelen die stoffen zich allemaal op in een hoekje/mand/kast. Ik had ook nog het probleem dat ik als beginnende naaister nooit een flauwbenul had hoeveel stof ik voor iets nodig had en dan veiligheidshalve uiteindelijk met de dubbele aantal benodigde meters thuis kwam.

Dus dit wordt de tweede doelstelling van mijn one skirt a month project. Een deel van mijn stoffencollectie omzetten in kledingstukken. Hiervoor moet je echter wel weten waar die collectie uit bestaat. Niks is zo lekker als een beetje nesteldrang en een zwangerschapsverlof om al je stoffen uit te zoeken en te inventariseren. Ik had zo eens gedacht om hiervoor met een welbekende kaartenbaksysteem te werken. Dus de stad in  gegaan op zoek naar winkels die deze nog zouden verkopen. Wie heeft er immers nog een kaartenbak nodig in het huidige digitale tijdperk? Uiteindelijk viel het assortiment me inderdaad zwaar tegen. Alleen bij de V&D kon ik er twee vinden één kleine a € 15 en een grotere van zo'n € 20. Het probleem hiervan was dat ze beide erg ondiep waren. Ik had bedacht om een stukje stof af te knippen en deze aan het kaartje te nieten om dan op te schrijven hoeveel meter ik had. Met zo'n ondiep bakje kwam deze veel te snel vol te zitten.

Uiteindelijk ben ik maar zelf aan de slag gegaan:

Een bakje voor € 0,80 bij de zeeman gekocht.

En zelf kaartjes geknipt. Ik had overal in huis nog ansichtkaarten zweven die ik ergens had opgepikt. Je kent ze wel de bekende boomerangkaarten. Ook kaarten die bij tijdschriften zaten of ergens anders gratis gekregen waren met reclame vermeldingen. Deze kwamen steeds niet in aanmerking als ik een kaartje wou verzenden omdat ik ze er dan toch te goedkoop vond uitzien. Tot slot had ik ook nog een boel kaarten over na de geboorte van mijn laatste dochter. Ik vond kaarten handiger dan papier omdat dit steviger is als ik er de stof aan ga nieten.

De kaarten heb ik ongeveer op dezelfde maat geknipt zodat ze in het bakje paste. Meet hiervoor de korte zijde van je bakje op en zorg ervoor dat je links/rechts en boven/onder nog wat ruimte overhoudt Bij mijn bakje kwam ik uit op kaartjes van 8cm x 7cm. Doorgaans gingen er twee kaartjes uit één ansichtkaart. Soms week ik een halve cm af van mijn standaardmaat omdat ik dan meer kaartjes kon knippen.

Toen ik hier een hele stapel van had kon het inventariseren beginnen. Zoals eerder al vermeld knipte ik een hoekje van de stof af en niet deze vast met een nietmachine. Vervolgens vermelde ik de lengte en de breedte van de stof die ik had en of dat er nog rare reststukken aan zaten. Dit laatste vond ik wel handig omdat als ik een kinderjurkje wil maken ik aan deze resten soms al voldoende heb. Of dat als de stof krap is volgens mijn opgeschreven maten ik misschien met een niet standaardstoflegging toch kan uitkomen.

Na wat avondjes had ik een hele stapel kaartjes met stof eraan en was mijn stoffenmand weer eens uitgezocht.

Als laatste hoef je dan alleen nog maar de kaartjes in het bakje te doen. Je kunt ze op verschillende manieren sorteren: kleur/aantal meters/soort stof enz. Het voordeel van de kaartjes is dat als je iets genaaid hebt en je stof op is, je het kaartje kunt verwijderen uit je bakje. Je kunt het kaartje dan eventueel bij je patroon voegen zodat je later nog weet dat je van dat patroon met die stof iets hebt gemaakt. En dan hier mijn eindresultaat een bakje vol met kaartjes:

PS: de geboortekaartjes van mijn dochter heb ik niet zomaar weggegooid. Zij vindt het later natuurlijk ook leuk om te zien dat iedereen blij was met haar geboorte en ons een kaartje stuurde. Om te voorkomen dat ze over 18 jaar een stapel kaarten krijgt met namen erop van mensen die ze niet eens kent heb ik het volgende toegepast:
Spreid de kaarten uit op een boxkleed op de vloer. Leg daar je kindje op in zijn/haar mooiste kleertjes en maak er een leuke foto van. Dit zegt meer dan die stapel kaarten later.

Het begin

Ik ben nooit een ster geweest in een dagboeken bij houden. Nu las ik ergens online dat een blog net een dagboek is. Dus zou je denken dit wordt helemaal niks. En inderdaad het eerdere blog wat ik was begonnen "filemomenten" is na twee berichten ook niet verder gekomen. Misschien ook omdat door de zomer er steeds minder files waren en ik met zwangerschapsverlof ging en dus niet meer in de file stond. Maar waarom geen tweede kans? Een laagdrempelig blog meer voor mezelf als naslagwerk dan om veel lezers mee te werven. En om te zorgen dat ik een stok achter de deur heb om echt dat te gaan maken wat ik me steeds voorneem. Dit in de gedachte van one line a day.

De naam verteld het al: iedere maand één rok.

Ik heb namelijk een grote voorliefde voor rokken. En iedere keer als ik in de winkel sta denk ik ach die maak ik zelf wel als de prijs me niet aan staat. Uiteindelijk maak ik hem dan niet. Ook heb ik een stapel rokken liggen waar ik niet meer in pas of nooit heb gepast. Die laatste heb ik 2e hands gekocht omdat ik verliefd werd op het stofje en dan dacht "die vermaak ik wel even". En je raad het al..... Een jaar later liggen ze nog steeds in de kast. Op dit moment passen al de rokken die ik wel pas al amper in de kast. Maar hé 12 rokker per jaar koop ik er makkelijk bij dus waarom zou ik ze niet zelf gaan maken. En aangezien je naar mijn mening nooit genoeg rokken kunt hebben ga ik ervoor. Ik hoop dat het me gaat lukken! Te beginnen in de maand oktober 2014 de laatste maand van mijn zwangerschapsverlof en nog voordat de hectiek losbarst van het gewone dagelijkse leven.