Oktober met een kantje en een bandje

Aangezien dit de laatste maand was van mijn zwangerschapsverlof zou je vermoeden dat ik ruim voldoende de tijd heb om een rok te naaien. Maar omdat we in de zomer niet op vakantie konden (iets met een uitgerekende datum) gingen we deze maand twee keer. Ook viel de laatste week van de maand weg omdat ik dan al weer aan het werk was. Ik wou niet het risico lopen dat ik in de eerste maand meteen al een te ambitieuze rok zou gaan maken en hem daardoor dan niet af zou hebben. Dus besloot ik een aanpassing van een al bestaande rok op te pakken. Dat moest mijn inziens wel lukken in de anderhalve week die er nog overbleef tussen de vakanties door en met twee kinderen om me afteleiden.

 

De keuze uit de berg met aan te passen rokken was snel gemaakt. Deze rok had ik immers al meer dan een jaar geleden (ik was pas bevallen van mijn eerste dochter) 2e hands gekocht. Niet dat ik de illussie had dat ik ooit in deze maat 36 ging passen. Nee, hij had een erg mooie print ingeweven in de stof met de juiste kleuren en van die leuke kantjes en bandjes aan de onderkant dat ik hem wel moest hebben. Aangezien de rok vol zat met plooien aan de tailleband kon ik hem dacht ik toen der tijd makkelijk ruimer maken voor mijn maatje 38/40. Wel gedacht maar niet gedaan was deze rok op de stapel aanbeland. De hoogste tijd dus om deze rok eindelijk eens draagbaar te gaan maken.

 

Ik ben begonnen met de tailleband los te tornen van de bovenkant van de rok. Ik hield hierdoor de geplooide rok, een tailleband en een voering over. De tailleband zou ik moeten verlengen om erin te kunnen passen. Echter een nieuwe stof vinden om een "matching" tailleband van te maken was zeer moeilijk. Dit was voornamelijk de reden dat deze rok op de stapel was beland. Gewoon effen zwart vond ik zonde van de rok. En effen groen of blauw te opvallend, het is immers een hele elegante rok van oorsprong. Uiteindelijk heb ik dus toch besloten de bestaande tailleband als uitgangspunt te gebruiken. Ik heb de band horizontaal gehalveerd om zo de achterkant te kunnen gebruiken voor het te verlengen stuk. Hierbij stuite ik echter op het volgende:

 

De band had twee verschillende motieven doordat dezelfde stof als van de rok is gebruikt. Omdat ik de "mooie" bloemetjes kant optimaal wou benutten heb ik de achterzijde nogmaals verticaal gehalveerd en een deel links en een deel rechts aan de bloemetjeskant vast gestikt.

 

Vervolgens ben ik op zoek gegaan naar een nieuw stuk stof om als achterkant van mijn tailleband te kunnen fungeren. Immers als ik de huidige band weer moet dubbel slaan blijft er niks meer van over om hem op de rok te kunnen naaien. De rok is van 100% kantoen dus ik wou hier een natuurlijke stof bij gebruiken als achterkant. Ik ben uiteraard eerst mijn stofstash gaan raadplegen. Hier kwam ik geen geschikte stof tegen die aan al mijn vereiste voldeed. Ik had uitsluitend zwarte syntetische stoffen of stoffen met rek erin in mijn voorraad liggen. Omdat ik geen zin had om voor zo'n klein stukje stof naar de winkel te gaan heb ik verder gezocht in de kast. Hier kwam ik een linnen zwarte blouse tegen die ik al jaren niet had gedragen. Toen ik hem wel droeg was het nooit een van mijn favorieten kledingstukken dus de stof was nog amper versleten. Het werd dus nog wat tornen om tot een werkbaar lapje te komen. Uiteindelijk heb ik de twee mouwen van de blouse gehaald om te gaan gebruiken.

 

 

 Na de mouw te hebben gestreken heb ik mijn krijtstift en meetlat erbij gepakt. Ik heb de hoogte van de huidige (gehalveerde) tailleband opgemeten en deze uitgezet op mijn nieuw stuk stof. Aangezien dit deel aan de achterkant komt en daardoor niet zichtbaar is als ik de rok draag, maakte het mij niet uit dat hier veel verticale naden in komen. Hierdoor heb ik één mouw kunnen gebruiken door ook de kortere stroken er gewoon aan te naaien.

 

 

Nadat ik alle stroken aan elkaar had genaaid zodat ik één lange strook had heb ik deze aan de "origenele" tailleband gespeld en zo krap mogelijk op de kant doorgestikt. Dit om te voorkomen dat er teveel van de band verloren gaat in de extra naad. Overigens had de oorspronkelijke tailleband nog een versteviging ertegenaazitten welke nog redelijk stijf was. Aangezien mijn versteviging op was heb ik de linnenstof niet meer verstevigd. 

 

 

Nu ik een ruime nieuwe tailleband had ben ik verder gegaan met de rok welke nog geplooid was. Ik ben eerst de oude plooien gaan opmeten om te bepalen waar ik de plooien wou aanpassen. Ik kwam erachter dat er geen simpele regelmaat in zat. Het was niet eenvoudig om de 2 cm een plooi. Echter omdat ik de rok wel mooi vond vallen wou ik het originele plooipatroon zoveel mogelijk behouden. Door de intervallen te verkleinen wil ik extra centimeters te winnen. De oranje cijfers geven weer wat de afstanden waren na de aanpassingen.

 

Na het planmatig een beetje te hebben uitgewerkt werd het tijd om de rok daadwerkelijk opnieuw te plooien. Hiervoor heb ik eerst de originele naad die de plooien vasthield los getorned. Vervolgens heb ik al de plooien er opnieuw in gelegd. Deze heb ik wederom met een enkele naad vast gestikt, dit zodat ik de rok kon passen voordat ik de nieuwe tailleband erop ging zetten. Bij het passen kwam ik erachter dat ik toch teveel had "uitgelegd". Daarom heb ik links en rechts nog een extra plooi toegevoegd om de rok passend te maken. Deze plooi heb ik nadat hij was vastgespeld wederom vast gestikt.

 

 

Vervolgens was de vraag wat ik met de voering ging doen. Ik zag voor mezelf drie mogelijkheden:

1. De oude voering opnieuw erin stikken. Hij was een klein beetje rekbaar en door de vier plooien die er oorspronkelijk inzaten open te leggen paste ik er wel enigzins in;
2. Een nieuwe voering stikken van andere stof;
3. Een combinatie van oud en nieuw. De oude voering ruimer maken door er een stuk tussen te zetten van nieuwe stof.

Aangezien ik een beetje lui ben aangelegd en de hoop heb dat ik in de toekomst afval ipv aankom ben ik voor de eerste optie gegaan en heb ik de huidige oude voering gebruikt.

 

 

Nu ik de drie onderdelen van de rok klaar had kon ik de rok weer opnieuw in elkaar gaan zetten. Ik heb de voering en de buitenrok met de tailleband tegenelkaar aangelegd om deze te spelden en vervolgens te naaien. Hierbij ben ik begonnen met de tailleband aan de verkeerde kant vast te naaien. Daarna de tailleband omvouwen om vervolgens aan de nette kant door te stikken waardoor alle stofranden meteen netjes zijn afgewerkt in de band en niet meer kunnen gaan ravelen. 

 

 

Zie hier het resultaat nadat de tailleband er opnieuw is aangezet met links en rechts van de rits een stukje extra stof. Niet helemaal symetrisch maar ach zo'n pietje precies ben ik nu ook weer niet.

Tot slot nog het volgende. Na de eerste keer dragen kwam ik erachter dat ik toch te positief ingesteld was geweest en scheurde de naad van mijn voering. Inderdaad ik was nog niet verder afgevallen. Dit heeft mij doen besluiten om de voering eruit te knippen. Dit vind ik op dit moment de meest praktische oplossing omdat ik echt te lui ben om de tailleband er weer af te halen en een nieuwe voering te stikken. Daarbij vond ik de syntetische voering die er oorspronkelijk inzat te glad en statisch. Daarom heb ik niet besloten de naad opnieuw te repareren en te verstevigen of er een stuk stof tussen te zetten. In de winter draag ik toch altijd onderrokken voor de warmte en door de voering te verwijderen is de rok ook beter te dragen op een warmere dag.

 

Ik zal binnenkort een foto posten van het eindresultaat. op dit moment is het te donker om een mooie foto te maken.

 

Hebben jullie ervaring hoe je makkelijk een rok kunt plooien tot de gewenste omvang? Met name bij een niet reglmatig plooienpatroon? 





 

Stof Stash

Één rok per maand maken dat vraagt om een flinke hoeveelheid stof!

Nu heb ik zoals zoveel naaisters een heuse Fabric Stash. Je kent het wel je gaat naar een stoffenmarkt en je koopt voor een habbekrats een paar meter stof met het doel een leuk jurkje/rokje/blousje of iets anders te maken. Uiteindelijk stapelen die stoffen zich allemaal op in een hoekje/mand/kast. Ik had ook nog het probleem dat ik als beginnende naaister nooit een flauwbenul had hoeveel stof ik voor iets nodig had en dan veiligheidshalve uiteindelijk met de dubbele aantal benodigde meters thuis kwam.

Dus dit wordt de tweede doelstelling van mijn one skirt a month project. Een deel van mijn stoffencollectie omzetten in kledingstukken. Hiervoor moet je echter wel weten waar die collectie uit bestaat. Niks is zo lekker als een beetje nesteldrang en een zwangerschapsverlof om al je stoffen uit te zoeken en te inventariseren. Ik had zo eens gedacht om hiervoor met een welbekende kaartenbaksysteem te werken. Dus de stad in  gegaan op zoek naar winkels die deze nog zouden verkopen. Wie heeft er immers nog een kaartenbak nodig in het huidige digitale tijdperk? Uiteindelijk viel het assortiment me inderdaad zwaar tegen. Alleen bij de V&D kon ik er twee vinden één kleine a € 15 en een grotere van zo'n € 20. Het probleem hiervan was dat ze beide erg ondiep waren. Ik had bedacht om een stukje stof af te knippen en deze aan het kaartje te nieten om dan op te schrijven hoeveel meter ik had. Met zo'n ondiep bakje kwam deze veel te snel vol te zitten.

Uiteindelijk ben ik maar zelf aan de slag gegaan:

Een bakje voor € 0,80 bij de zeeman gekocht.

En zelf kaartjes geknipt. Ik had overal in huis nog ansichtkaarten zweven die ik ergens had opgepikt. Je kent ze wel de bekende boomerangkaarten. Ook kaarten die bij tijdschriften zaten of ergens anders gratis gekregen waren met reclame vermeldingen. Deze kwamen steeds niet in aanmerking als ik een kaartje wou verzenden omdat ik ze er dan toch te goedkoop vond uitzien. Tot slot had ik ook nog een boel kaarten over na de geboorte van mijn laatste dochter. Ik vond kaarten handiger dan papier omdat dit steviger is als ik er de stof aan ga nieten.

De kaarten heb ik ongeveer op dezelfde maat geknipt zodat ze in het bakje paste. Meet hiervoor de korte zijde van je bakje op en zorg ervoor dat je links/rechts en boven/onder nog wat ruimte overhoudt Bij mijn bakje kwam ik uit op kaartjes van 8cm x 7cm. Doorgaans gingen er twee kaartjes uit één ansichtkaart. Soms week ik een halve cm af van mijn standaardmaat omdat ik dan meer kaartjes kon knippen.

Toen ik hier een hele stapel van had kon het inventariseren beginnen. Zoals eerder al vermeld knipte ik een hoekje van de stof af en niet deze vast met een nietmachine. Vervolgens vermelde ik de lengte en de breedte van de stof die ik had en of dat er nog rare reststukken aan zaten. Dit laatste vond ik wel handig omdat als ik een kinderjurkje wil maken ik aan deze resten soms al voldoende heb. Of dat als de stof krap is volgens mijn opgeschreven maten ik misschien met een niet standaardstoflegging toch kan uitkomen.

Na wat avondjes had ik een hele stapel kaartjes met stof eraan en was mijn stoffenmand weer eens uitgezocht.

Als laatste hoef je dan alleen nog maar de kaartjes in het bakje te doen. Je kunt ze op verschillende manieren sorteren: kleur/aantal meters/soort stof enz. Het voordeel van de kaartjes is dat als je iets genaaid hebt en je stof op is, je het kaartje kunt verwijderen uit je bakje. Je kunt het kaartje dan eventueel bij je patroon voegen zodat je later nog weet dat je van dat patroon met die stof iets hebt gemaakt. En dan hier mijn eindresultaat een bakje vol met kaartjes:

PS: de geboortekaartjes van mijn dochter heb ik niet zomaar weggegooid. Zij vindt het later natuurlijk ook leuk om te zien dat iedereen blij was met haar geboorte en ons een kaartje stuurde. Om te voorkomen dat ze over 18 jaar een stapel kaarten krijgt met namen erop van mensen die ze niet eens kent heb ik het volgende toegepast:
Spreid de kaarten uit op een boxkleed op de vloer. Leg daar je kindje op in zijn/haar mooiste kleertjes en maak er een leuke foto van. Dit zegt meer dan die stapel kaarten later.

Het begin

Ik ben nooit een ster geweest in een dagboeken bij houden. Nu las ik ergens online dat een blog net een dagboek is. Dus zou je denken dit wordt helemaal niks. En inderdaad het eerdere blog wat ik was begonnen "filemomenten" is na twee berichten ook niet verder gekomen. Misschien ook omdat door de zomer er steeds minder files waren en ik met zwangerschapsverlof ging en dus niet meer in de file stond. Maar waarom geen tweede kans? Een laagdrempelig blog meer voor mezelf als naslagwerk dan om veel lezers mee te werven. En om te zorgen dat ik een stok achter de deur heb om echt dat te gaan maken wat ik me steeds voorneem. Dit in de gedachte van one line a day.

De naam verteld het al: iedere maand één rok.

Ik heb namelijk een grote voorliefde voor rokken. En iedere keer als ik in de winkel sta denk ik ach die maak ik zelf wel als de prijs me niet aan staat. Uiteindelijk maak ik hem dan niet. Ook heb ik een stapel rokken liggen waar ik niet meer in pas of nooit heb gepast. Die laatste heb ik 2e hands gekocht omdat ik verliefd werd op het stofje en dan dacht "die vermaak ik wel even". En je raad het al..... Een jaar later liggen ze nog steeds in de kast. Op dit moment passen al de rokken die ik wel pas al amper in de kast. Maar hé 12 rokker per jaar koop ik er makkelijk bij dus waarom zou ik ze niet zelf gaan maken. En aangezien je naar mijn mening nooit genoeg rokken kunt hebben ga ik ervoor. Ik hoop dat het me gaat lukken! Te beginnen in de maand oktober 2014 de laatste maand van mijn zwangerschapsverlof en nog voordat de hectiek losbarst van het gewone dagelijkse leven.