Een rondje voor september

De simpelste rok die er maar zijn kan is toch echt wel een cirkel rok. Hij is eenvoudig om te maken en combineert in mijn ogen altijd goed. Hij kan van heel basic naar over de top girlie, girlie gemaakt worden. Dus toen ik naar de bruiloft moest van een goede vriendin en daar een leuke maar functionele  outfit voor nodig had duurde het even maar viel mijn keuze toch op de oude vertrouwde cirkel. De bruid had naast het verzoek of ik ceremoniemeester wilde zijn ook mij verzocht om een korset aan te trekken wat tijdens haar naailessen was gemaakt. Om alle aandacht naar het korset te laten uitgaan besloot ik om de rok simpel te houden.

Om een mooie cirkel te verkrijgen hebben we als basis een vierkante lap stof nodig. Aangezien mijn stoflengte geen 1,40 lang was diende ik van de rechthoekige lap nog een vierkant te knippen. Het eenvoudigste is om de stof dubbel te vouwen door de korte kant naar de lange kant te vouwen en zo een driehoek te creëren met een uitstekende flap. Als je de flap eraf knipt en de driehoek openvouwt houd je als het goed is vierkante lap over.

Van een vierkant een ronde cirkel knippen gaat het beste als je vervolgens de stof in vieren vouwt. Je kunt op het vierkant dan een kwartcirkel uittekenen en deze dan door alle lagen heen uitknippen om zo een mooie cirkel te krijgen. Hiervoor gebruikte ik een bolletje wol, mijn krijtpen en een klein stukje wassabi tape. Ik tapte de wol vast bij het midden van het vierkant (daar waar de stof 2x gevouwen zit) op de tafel. Aan het andere uiteinde van de wol knoopte ik mijn krijtpen.

Trek vervolgens met de krijtpen door het touwtje strak te houden een kwart cirkel van de ene kant van de stof naar de andere kant. Ik kwam niet helemaal uit maar dat kan je nog makkelijk corrigeren door een nieuwe lijn te trekken.

Om de taillelijn te tekenen dien je eerst je eigen taille op te meten. Aangezien je de stof in 4-en hebt gevouwen dien je de gewenste taillelengte te delen door vier. Veiligheidshalve tel ik hier dan nog een of twee centimeter bij op zodat ik de rok niet altijd over mijn hoofd moet aantrekken. Dan is het de bedoeling dat je een punt afknipt waardoor je een klein rondje in het midden van je stof krijgt. Stel uit je berekening komt 14 cm uit. Dan kun je een rechte lijn van 14 cm meten van je linker kant van je stof naar de rechter en deze driehoek afknippen maar dan krijgen we een vierkant en dat willen we niet. Het is de bedoeling dat we een kegelvorm afknippen om tot een cirkel te komen. Het makkelijkste is om een flexibel meetlint te nemen en deze in een boogje te houden en zo 14 cm af te meten van de linker kant naar de rechter en dit na te tekenen met je krijtpen. Ik leg het ingewikkelder uit dan dat het is. Maar hopelijk maken de foto's duidelijk wat ik bedoel.

Nu de basis er ligt moeten we nog een tunnel maken om de taille aan te kunnen snoeren. Hiervoor neem je de door jouw genomen maar maal vier. In mijn voorbeeld 52 cm. Hierbij tel je vervolgens nog 2 cm bij op voor de naad toeslag. Dit wordt de lengte van de band. Hoe hoog je je band maakt hangt ook vanaf van hoe breed het lint of elastiek is wat je door de tunnel wenst te lijden. Ik zou hem echter niet smaller maken dan vier cm ook in verband met naad toeslag. Ik geloof dat ik bij deze rok 6 cm heb gehanteerd. Als je deze lange smalle strook hebt geknipt van je stof kun je beginnen met de korte kant te naaien. Hierbij is het belangrijk dat je hem niet helemaal doorstikt maar een stukje overslaat. Dit zodat je een gaatje creëert waardoor straks het lint naar buiten kan. Als je een elastiek gebruikt kan je de band wel doorstikken.

Vervolgens kun je de band aan de rok bevestigen. Ik heb eerst de slechte kant van de band op de slechte kant van de rok gelegd en vast gestikt. Let hierbij op dat je als je een lint gebruikt je de opening mooi openlegt zoals op de foto. 

Vervolgens deze omgeslagen zodat de onafgewerkte randen naar binnen verdwijnen. Probeer als je de band langs de goedekant doorstikt in de vorige naad te stikken. Hierdoor krijg je geen extra naad over je band.  

Nu je tunnel af is kun je hier met een veiligheidsspeld het lint doorheen leiden. 

Nu de bovenkant van de rok af is kun je de onderkant omzomen. Omdat de mosgroene stof een beetje eenvoudig was voor de bruiloft heb ik besloten om er een zelfgemaakt biasband aan te zetten. Hiervoor heb ik een stof gezocht die bij mijn korset paste en toch al aanwezig was in mijn stofstash. Hiervan heb ik een heleboel repen geknipt, schuin van draad zoals vermeld in de instructie van de biasmaker. Vervolgens haaks op elkaar gespeld en vastgenaaid. Als je ze goed haaks hebt gespeld krijg je een doorlopende strook stof die schuin van draad is.

Na alle naadjes opengestreken en alle hoekjes afgeknipt zijn wordt het tijd om aan de slag te gaan met de biasmaker. Eerst het puntje door de biasmaker trekken en vervolgens de opgevouwen strook die uit de baismaker komt goed plat persen met het strijkijzer. Na heel wat metertjes had ik een mooie strook om mijn rok mee af te zetten.

Al deze meters heb ik met de goedekant aan de verkeerde kant van de rok gespeld en vast genaaid. Vervolgens het biasband omgeslagen naar de goede kant en dan na nog een heleboel spelden ook hier vastgenaaid. Dit leverde heel wat gevloek op aangezien de rok een cirkel betreft is de bovenrand van het biasband eigenlijk te ruim voor de rok. Dus na heel wat geklooi en getorn er toch maar op een enkele plek een minieme plooi in toegestaan.

Maar het resultaat mocht er zijn een simpele rok voor over een petti-coat en korset maakte de juiste feestelijke outfit voor een ceremoniemeester. 

Whats in a name

Nu ik toch al wat tijd heb gespendeerd aan een aantal blogberichten werd het ook wel eens tijd om er wat geld er tegenaan gooien. Soms moet je jezelf eens trakteren op wat leuks en tja al die rokken die ik fabriceer hebben geen naam en de rokken die ik ombouw verdienen eigenlijk niet meer de naam die ze hadden. Dus ik vond het wel eens tijd voor eigen naam labeltjes. Zo gezegd zo gedaan maar eens het internet op gedoken en maar eens wat besteld. Enkele dagen later viel er een envelop op de deurmat met de volgende inhoud.

De eerste rok die eraan mocht geloven was die van april. Zoals al vermeld in een eerder blog ben ik geen fan van handwerk dus was het nog best een uitdaging om het labeltje in te zetten met een naaimachine. De rok was immers al af en ik had toch echt geen zin om voor het labeltje de naden weer open te gaan halen. Hierbij een kort fotoverhaal van het eerste skirt-a-month label:

 

 

 

Vinden jullie ze ook niet mooi?
 

Een beetje losser of een beetje strakker?

Aangezien ik er geen geheim van maak dat ik in een heleboel rokken niet meer pas na twee zwangerschappen en het afvallen maar een beetje heb opgegeven heb ik inmiddels al een aantal rokken van de collectie ruimer gemaakt. Deze keer gaan we er eentje smaller maken. Nee niet omdat ik ben afgevallen maar gewoon omdat het pasmodel van de onderrok van Marlies Dekkers dermate dramtisch was maar ik de stofkeuze wel in mijn straatje vond passen dat ik besloot om bij de laatste stock sale gewoon een maatje XL te kopen en deze te verkleinen.

Jazeker ik kocht dus een tweede versie van de rok die ik al in maatje M in het bezit had. In eerste instantie had ik in mijn gedachte om van de twee rokken die een strak kokermodel hadden een A-lijn rok te naaien. Maar toen ik thuis kwam en de XL rok paste merkte ik dat deze wel wijd genoeg was om in te gaan zitten. Dat was namelijk het probleem met maatje M. Deze paste met moeite over mijn derriere maar was zo strak dat ik er niet in kon bewegen. Dus uiteindelijk heb ik slechts het elastiek van de XL versie ingekort om zo een perfect zittende onderrok te creëren die door het strakke model onder veel modellen rokken gedragen kan worden.

Stap één was om een klein stukje van de naad van de tailleband los te halen zodat het elastiek zichtbaar werd.

Vervolgens kon ik het elastiek eruit trekken en gaan bepalen hoeveel ik van het elastiek zou innemen. Nadat ik deze op dezelfde wijze had vastgestikt zoals het elastiek oorspronkelijk in de rok was bevestigd (geen x-box maar drie keer recht doorgestikt) kon ik het elastiek er weer in geleiden.

Nadat het elastiek weer in de tailleband was "verdwenen" kon ik het naaitje opnieuw doorstikken en was de rok klaar om gedragen te worden.

 

 

Een gat in juli

Hoewel ik had aangekondigd dat er heel wat berichten op stapel stonden viel er toch een gat in juli. Ergens kwam er een kink in de kabel of was het die keer dat ik op mijn sleep van mn rok was gaan staan en zo een scheur in mijn rok produceerde? Hoe dan ook in augustus weer terug van weggeweest met een nieuw bericht over een gat een scheur of hoe je het ook wilt noemen.

Als de rok netjes aan een hangertje hing was er niet zoveel mee aan de hand. Het was een trouwjurk die ik bij de kringloper tegenkwam en als basis wou gebruiken voor mijn trouwjurk. Nadat ik veel testjes had gedaan met verven op de top welke van dezelfde stof was gemaakt heb ik de rok groen gekleurd. De kleur viel echter toch tegen. Daar waar de top fel groen werd werd de rok eerder een mosgroen. Er bleek toch wel degelijk verschil te zitten in de handwasverf en de machinewasverf van dylon. Na deze wijze les te hebben geleerd kwam ik erachter dat ik zwanger was en de rok op mijn trouwdag toch niet zou passen. Maar niet getreurd een andere jurk is uit Amerika overgevlogen en de rok had een perfecte kleur voor een mooi elfenkostuum.

Het verfbadje had echter nog wat meer uitgehaald dan alleen maar een andere kleur. De structuur van de stof was veranderd en de stof was een stuk fragieler geworden. Dus toen ik op het hofdansbal van stichting tour de mains op mijn sleep ging staan zei de met een veilgheidsspeld opgehaalde rok krak. En jawel hoor hij had een scheur, niet een die heel snel opviel aan het kapstokje:

maar als je beter keek dan zat hij er toch echt in de plooi vlak bij de rits:

Omdat ik de rok toch nog wel eens een keertje naar een festival aan wou en het zonde vond om hem weg te gooien werd het tijd om de scheur maar eens te gaan repareren. Om geen last te hebben van de plooivouw ben ik begonnen met de tailleband van boven los te tornen zodat ik daarna de stof glad kon leggen.

Zijn jullie er trouwens al achter dat ik een luie naaister ben die niet zo van handwerken houd? Om mezelf veel werk te besparen had ik besloten om de scheur in eerste instantie te verstevigen met vliseline. Daarvoor heb ik de rok binnenstebuiten gedraaid en deze met de verkeerde kant op de vlieseline vastgespeld. Hiervoor heb ik mijn goedkope ijzeren kopspeldjes gebruikt in plaats van mijn reguliere spelden zodat ik er in een keer overheen kon strijken.

Zodra de vlieseline vastgestreken was heb ik voorzichtig de spelden verwijderd. Van de voorkant zag het er al vrij netjes uit zeker als je je bedenkt dat de scheur in de stofvouw wegvalt. Vervolgens heb ik de scheur onder het naaimachine gelegd en met een zigzagsteek verder verstevigd op de vlieseline. 

Aangezien de rok inmiddels ook wat aan de krappe kant was geworden heb ik de band meteen verlengd. Hiervoor heb ik dezelfde techniek gebruikt als in oktober. Uiteindelijk was de rok weer als nieuw en klaar voor een feestje.