Één rok per maand maken dat vraagt om een flinke hoeveelheid stof!
Nu heb ik zoals zoveel naaisters een heuse Fabric Stash. Je kent het wel je gaat naar een stoffenmarkt en je koopt voor een habbekrats een paar meter stof met het doel een leuk jurkje/rokje/blousje of iets anders te maken. Uiteindelijk stapelen die stoffen zich allemaal op in een hoekje/mand/kast. Ik had ook nog het probleem dat ik als beginnende naaister nooit een flauwbenul had hoeveel stof ik voor iets nodig had en dan veiligheidshalve uiteindelijk met de dubbele aantal benodigde meters thuis kwam.
Dus dit wordt de tweede doelstelling van mijn one skirt a month project. Een deel van mijn stoffencollectie omzetten in kledingstukken. Hiervoor moet je echter wel weten waar die collectie uit bestaat. Niks is zo lekker als een beetje nesteldrang en een zwangerschapsverlof om al je stoffen uit te zoeken en te inventariseren. Ik had zo eens gedacht om hiervoor met een welbekende kaartenbaksysteem te werken. Dus de stad in gegaan op zoek naar winkels die deze nog zouden verkopen. Wie heeft er immers nog een kaartenbak nodig in het huidige digitale tijdperk? Uiteindelijk viel het assortiment me inderdaad zwaar tegen. Alleen bij de V&D kon ik er twee vinden één kleine a € 15 en een grotere van zo'n € 20. Het probleem hiervan was dat ze beide erg ondiep waren. Ik had bedacht om een stukje stof af te knippen en deze aan het kaartje te nieten om dan op te schrijven hoeveel meter ik had. Met zo'n ondiep bakje kwam deze veel te snel vol te zitten.
Uiteindelijk ben ik maar zelf aan de slag gegaan:
Een bakje voor € 0,80 bij de zeeman gekocht.
En zelf kaartjes geknipt. Ik had overal in huis nog ansichtkaarten zweven die ik ergens had opgepikt. Je kent ze wel de bekende boomerangkaarten. Ook kaarten die bij tijdschriften zaten of ergens anders gratis gekregen waren met reclame vermeldingen. Deze kwamen steeds niet in aanmerking als ik een kaartje wou verzenden omdat ik ze er dan toch te goedkoop vond uitzien. Tot slot had ik ook nog een boel kaarten over na de geboorte van mijn laatste dochter. Ik vond kaarten handiger dan papier omdat dit steviger is als ik er de stof aan ga nieten.
De kaarten heb ik ongeveer op dezelfde maat geknipt zodat ze in het bakje paste. Meet hiervoor de korte zijde van je bakje op en zorg ervoor dat je links/rechts en boven/onder nog wat ruimte overhoudt Bij mijn bakje kwam ik uit op kaartjes van 8cm x 7cm. Doorgaans gingen er twee kaartjes uit één ansichtkaart. Soms week ik een halve cm af van mijn standaardmaat omdat ik dan meer kaartjes kon knippen.
Toen ik hier een hele stapel van had kon het inventariseren beginnen. Zoals eerder al vermeld knipte ik een hoekje van de stof af en niet deze vast met een nietmachine. Vervolgens vermelde ik de lengte en de breedte van de stof die ik had en of dat er nog rare reststukken aan zaten. Dit laatste vond ik wel handig omdat als ik een kinderjurkje wil maken ik aan deze resten soms al voldoende heb. Of dat als de stof krap is volgens mijn opgeschreven maten ik misschien met een niet standaardstoflegging toch kan uitkomen.
Na wat avondjes had ik een hele stapel kaartjes met stof eraan en was mijn stoffenmand weer eens uitgezocht.
Als laatste hoef je dan alleen nog maar de kaartjes in het bakje te doen. Je kunt ze op verschillende manieren sorteren: kleur/aantal meters/soort stof enz. Het voordeel van de kaartjes is dat als je iets genaaid hebt en je stof op is, je het kaartje kunt verwijderen uit je bakje. Je kunt het kaartje dan eventueel bij je patroon voegen zodat je later nog weet dat je van dat patroon met die stof iets hebt gemaakt. En dan hier mijn eindresultaat een bakje vol met kaartjes:
PS: de geboortekaartjes van mijn dochter heb ik niet zomaar weggegooid. Zij vindt het later natuurlijk ook leuk om te zien dat iedereen blij was met haar geboorte en ons een kaartje stuurde. Om te voorkomen dat ze over 18 jaar een stapel kaarten krijgt met namen erop van mensen die ze niet eens kent heb ik het volgende toegepast:
Spreid de kaarten uit op een boxkleed op de vloer. Leg daar je kindje op in zijn/haar mooiste kleertjes en maak er een leuke foto van. Dit zegt meer dan die stapel kaarten later.
vrijdag 10 oktober 2014
Het begin
Ik ben nooit een ster geweest in een dagboeken bij houden. Nu las ik ergens online dat een blog net een dagboek is. Dus zou je denken dit wordt helemaal niks. En inderdaad het eerdere blog wat ik was begonnen "filemomenten" is na twee berichten ook niet verder gekomen. Misschien ook omdat door de zomer er steeds minder files waren en ik met zwangerschapsverlof ging en dus niet meer in de file stond. Maar waarom geen tweede kans? Een laagdrempelig blog meer voor mezelf als naslagwerk dan om veel lezers mee te werven. En om te zorgen dat ik een stok achter de deur heb om echt dat te gaan maken wat ik me steeds voorneem. Dit in de gedachte van one line a day.
De naam verteld het al: iedere maand één rok.
Ik heb namelijk een grote voorliefde voor rokken. En iedere keer als ik in de winkel sta denk ik ach die maak ik zelf wel als de prijs me niet aan staat. Uiteindelijk maak ik hem dan niet. Ook heb ik een stapel rokken liggen waar ik niet meer in pas of nooit heb gepast. Die laatste heb ik 2e hands gekocht omdat ik verliefd werd op het stofje en dan dacht "die vermaak ik wel even". En je raad het al..... Een jaar later liggen ze nog steeds in de kast. Op dit moment passen al de rokken die ik wel pas al amper in de kast. Maar hé 12 rokker per jaar koop ik er makkelijk bij dus waarom zou ik ze niet zelf gaan maken. En aangezien je naar mijn mening nooit genoeg rokken kunt hebben ga ik ervoor. Ik hoop dat het me gaat lukken! Te beginnen in de maand oktober 2014 de laatste maand van mijn zwangerschapsverlof en nog voordat de hectiek losbarst van het gewone dagelijkse leven.
Abonneren op:
Posts (Atom)